Drink wat vaker een Desperado

De afgelopen weken zijn een ware achtbaan. Iedereen wordt geraakt door de coronacrisis, de een waarschijnlijk meer dan de ander. Misschien ben je zelf al getroffen door het virus of komt het allemaal wel erg dicht bij. Ben je nog gezond, maar maak je jezelf zorgen over de toekomst van je onderneming, of over je baan. Of heb je een vitaal beroep en wordt op dit moment veel van je gevraagd.

Ik neem jullie even mee naar de afgelopen week in huize Steenks. Bedenk wel dat als je dit leest, dit valt in de categorie ’klein leed’. Ik besef mij heel goed dat er zeer ernstige zaken spelen bij velen van ons, maar ben mij ook bewust dat onze kinderen deze periode niet snel meer vergeten.

Je moet weten, wij zijn thuis met zijn zevenen. De oudste Koen, 19 jaar, student en bijlesdocent, is weer bij ons ingetrokken. Hij heeft zijn kamer in Utrecht tijdelijk leeg achtergelaten omdat de Universiteit dicht is. Voor zijn bijbaan heeft hij onze serre ’gekraakt’. Vanuit daar geeft hij nu les via Skype. Hij vraagt zich met regelmaat hardop af hoe hij zijn ouders deze weken overleeft, zonder alle gezelligheid van de studentenborrels.

Rik, 8 jaar, onze jongste telg en tevens ons verwende nest, is vooral boos dat hij niet meer kan magneetvissen en crossen met zijn vriendjes. Hij snapt inmiddels wel dat hij niet meer naar opa en oma mag, omdat hij waarschijnlijk zelf niet zo ziek wordt van het coronavirus, maar opa en oma wel.

Jeroen, 17 jaar en zwaar puber, is echt wel blij dat hij geen landelijk examen hoeft te doen en wel heel makkelijk zijn vwo-diploma ’cadeau’ krijgt. Een vwo-diploma met een corona-aantekening boeit hem niet zo. Nog een paar mondelingen en dan is hij geslaagd. Gelukkig staat hij er wel goed voor! Maar hij heeft ook wel bedacht dat het best lang duurt voordat hij aan de vervolgstudie mag beginnen. Dat wordt pas september, en in de tussentijd geen examenfeestjes, geen vakantie met zijn vrienden, en het ergste van allemaal: ’Hok ’t flessie’ is ook tijdelijk dicht.

Kim, 10 jaar en de liefste van de vijf, vindt het thuiswerken hartstikke leuk, is begonnen met een typcursus en vermaakt zich prima. Alleen is zij een beetje verdrietig omdat haar verjaardag binnenkort in kleine kring gevierd wordt, en het kinderfeestje wordt uitgesteld. Ook mist ze de korfbaltrainingen en had ze heel veel zin in het korfbalkamp dat nu niet kan doorgaan.

Robin, 12 jaar, zit in groep 8 en vindt het niet zo erg dat hij niet meer naar school hoeft. Hij wilde na zijn voorlopig schooladvies voor het voortgezet onderwijs al niet meer. Hij vindt school maar zonde van zijn kostbare tijd en speelt liever Fortnite. Nu helpt hij zijn moeder vaak met koken en bakt er lekker op los; appeltaart, cake en broodjes. Het niveau stijgt, dus hij denkt erover zich op te geven voor Heel Holland Bakt! Alleen het afscheid van de lagere school valt helemaal in het water. Het besef is er nu dat er geen klassenfeestjes komen en de eindmusical zo goed als niet doorgaat. Dat vindt hij toch niet leuk.

Dan de belangrijkste schakel van ons gezin, mijn vouw Carine. Zij had net besloten om het wat rustiger aan te gaan doen als moeder. Koen was tenslotte al het huis uit! Maar nee, zij moet alle zeilen bijzetten om de boel draaiende te houden. Na een spoedcursus thuisonderwijs en digitaal werken geeft zij de jongste drie kids ‘s ochtends hun noodzakelijk schoollessen als heuse parttime zij-instromer. ‘s Middags is ze voornamelijk scheidsrechter… Geloof het of niet, maar ook bij ons vliegen ze elkaar met regelmaat in de haren. ‘s Avonds raap ik haar dan volledig afgedraaid op, en verwen ik haar met een lekker bakkie thee.

Maar het geeft ook mooie dingen. Zo hebben wij als gezin onder andere onze eigen ’Netflix-discipline’ ontwikkeld. Iedereen mag kijken wat hij wil, maar de afspraak is dat we ‘s avonds om 20.30 uur allemaal op de bank zitten om de volgende aflevering te kijken van ’De brief voor de Koning’. Vooruitkijken is niet toegestaan op straffe van inhouding van een week zakgeld! Alle telefoons en tablets moeten op tafel en ik voel mijzelf ondanks alle ellende om ons heen dan toch een gelukkig man. Om 21.00 uur een kleine pauze voor wat popcorn, en Jeroen haalt dan Steenksvast drie Desperado’s, een advocaatje met slagroom en drie glazen limonade. Jeroen denkt namelijk dat we door Desperado’s te drinken minder vatbaar zijn voor corona. En weet je…dit keer geloof ik hem!

Wat ik eigenlijk wil zeggen: let een beetje op elkaar, geniet van de kleine mooie dingen en tot snel in betere tijden.

Ik wil meer informatie ontvangen over dit onderwerp

Vul hier je naam in

Vul hier een geldig telefoonnummer in (Voorbeeld 0612345678, zonder spaties of tekens)

Ongeldige invoer

Opmerking (optioneel)

Ongeldige invoer

Ronald Steenks

Ronald Steenks

Adviseur
Deel dit artikel
Accepteer marketing-cookies om dit artikel te kunnen delen.

Ik wil meer informatie ontvangen over dit onderwerp

Vul hier je naam in

Vul hier een geldig telefoonnummer in (Voorbeeld 0612345678, zonder spaties of tekens)

Ongeldige invoer

Opmerking (optioneel)

Ongeldige invoer