Zachtjes tikt de regen

Toch even wakker van een zeldzame regen en onweersbui in de Dordogne. Zachtjes tikt de regen tegen… het tentdoek.

Inmiddels helemaal tot rust gekomen denk ik na over hoe ik mijn zaakjes heb geregeld. Want zoals je weet: bij de loodgieter lekt de kraan.

Voor mijn klanten heb ik alles tot in de puntjes geregeld. Maar sluit bij ons alles wel aan bij onze huidige wensen? En is mijn testament wel flexibel?

Er is inmiddels weer veel veranderd. Ons ‘gewenste ongelukje’ studeert inmiddels diergeneeskunde. Maar ook daar zit een ongeluk in een klein hoekje. Gaat zij wel of niet trouwen en zo ja, wanneer dan? Ik moet in mijn testament dus rekening houden met een uitsluitingsclausule. Maar wel alleen bij leven (lees: echtscheiding). Bij een huwelijk na 1 januari 2018 moet echter ook een insluitingsclausule worden opgenomen. De wetgever heeft namelijk niet bedacht dat een uitsluiting alleen van toepassing moet zijn bij overlijden van mijn meissie.

Wie wil er niet in de stad van de landskampioen wonen?

Daarbij heeft recente jurisprudentie duidelijk gemaakt dat het tegen je kan werken wanneer je iets onduidelijk opschrijft. Ik moet dus in mijn uitsluitingsclausule opnemen dat het van toepassing is op een huwelijk op het moment dat ik overlijd, maar ook op een later aangegaan huwelijk!

Daarnaast is de overwaarde van onze maisonnette woning in Rotterdam nog niet denderend, maar dat kan nog komen. Want wie wil er niet in de stad van de landskampioen wonen? Wellicht dus ook maar een legaat aan mijn toekomstige kleinkinderen opnemen?

En natuurlijk het allerbelangrijkste; sluit mijn in 1997 opgemaakte testament nog aan bij mijn wensen en kennis van nu? Daarop is mijn antwoord in ieder geval een volmondig “Nee, natuurlijk niet!”. Dat was een simpele ouderlijke boedelverdeling zonder enige flexibiliteit. Liever laat ik mijn echtgenote 1% van mijn nalatenschap na, maar dan wel met allerlei legaten zodat zij niets te kort komt.

‘Gelukkig’ is mijn vermogenspositie nog niet zodanig dat het huidige testament tot problemen zal leiden, maar een contract, hoe eenzijdig ook, pak je pas uit de kast als het nodig is. En dan moet het wel goed zijn!

Een testament is een persoonlijk wil. Geen standaard tekst.

Is het niet het erfrecht waar je rekening mee moet houden, dan is het wel het (toekomstig) huwelijks vermogensrecht van je dochter of zoon. En niet te vergeten je eigen vermogen en wensen als startpunt.

De notaris mag een deel van de teksten aanleveren. De rest pas ik zelf aan. Want een testament is een persoonlijke wil. Geen standaard tekst. Wist je dat?

Ik kom tot de conclusie dat er iets zachtjes tikt, maar het is geen hoosbui. En na de zon in de Dordogne ga ik dit verhelpen. Nu weer genieten van mijn vakantie.

Ik ga na mijn vakantie graag met jou het gesprek aan zodat je een optimaal ‘contract’ hebt wanneer dat nodig is. En mijn vorige blog is daarbij aansluitend van belang.

Edward Vos

Edward Vos

Belastingadviseur
Deel dit artikel