Prinsjesdagkoorts

Volgende week dinsdag is het Prinsjesdag. Tijdens mijn middelbare schooltijd niet veel meer dan een lekkere extra vrije middag, tegenwoordig probeer ik de plannen van het kabinet van dichterbij te volgen. Veel spektakel op het gebied van de arbeidsmarkt wordt niet verwacht nu we nog te maken hebben met een demissionair kabinet. Jammer, want zeker op het gebied van arbeidsongeschiktheid zitten een aantal zaken al veel te lang op de reservebank.

Ik spreek regelmatig werkgevers over hun (langdurig) arbeidsongeschikte werknemers. Zeker voor werkgevers die incidenteel te maken hebben met arbeidsongeschiktheid van een werknemer is de huidige wet- en regelgeving een hele kluif. Met name waar het de duur van het verzuimdossier betreft.

De teleurstelling was groot toen het polderoverleg vorige week vastliep

Waar in andere Europese landen het betaalde ziekteverlof gemiddeld niet meer dan 52 weken bedraagt, zijn Nederlandse werknemers met 104 weken loondoorbetaling veruit het beste af. Ter vergelijking: in Duitsland kunnen werknemers maximaal 78 weken ziekteverlof opnemen, waarbij de eerste zes weken door de werkgever worden doorbetaald. In België maximaal 52 weken, waarbij de overheid de salarisbetalingen na de eerste maand overneemt van de werkgever.

Tijdens het polderoverleg tussen werkgevers en werknemers stond de aanpassing van de duur van de loondoorbetalingsverplichting op de agenda. Als ik met werkgevers spreek over hun langdurig zieke werknemers worden termen als 2e spoor, re-integratiedossier, werkplekonderzoek, casemanagement, loonsanctie en eerstejaarsevaluatie niet bepaald met applaus, confetti en klinkende glazen ontvangen. Nog los van de kosten die gemoeid gaan met de re-integratie inspanningen, en niet te vergeten de vervanging van de zieke werknemer.

De algemene indruk is dat een zieke werknemer na 52 weken voldoende inspanningen heeft gekost. De teleurstelling was dan ook groot toen het polderoverleg vorige week vastliep.

Misschien wordt de Prinsjesdagkoorts me nu wel iets teveel...

De meeste politieke partijen hebben in hun verkiezingsprogramma’s gepleit voor een collectieve financiering van het tweede ziektejaar voor kleine bedrijven. Misschien ben ik niet volledig toerekeningsvatbaar vanwege de toenemende Prinsjesdagkoorts, maar op basis van de stellingname van de grote partijen heb ik toch goede hoop dat veranderingen zich zullen aandienen op het gebied van de loondoorbetalingsverplichting.

En nu we toch in een goede ‘vibe’ zitten: het zou mooi zijn als er meteen doorgepakt wordt op de ‘controversiële’ compensatie van de verplichte transitievergoeding die werkgevers verschuldigd zijn bij ontslag van een langdurig zieke werknemer. Maar misschien wordt de Prinsjesdagkoorts me nu wel iets teveel…

Leden van de Staten-Generaal, succes (en veel gezondheid)!

Leon Nolten

Leon Nolten

HR adviseur
Deel dit artikel