De fiscale soap

De fiscaliteit houdt de gemoederen bezig, een trend die door de financiële crisis is ingezet. Onder invloed van pers en politici is de (Nederlandse) burger een mening gaan vormen over de fiscaliteit. Daarbij hebben met name multinationals het te verduren, zowel op nationaal als internationaal niveau worden (veelal) beursgenoteerde ondernemingen tegenwoordig gedwongen om behalve de fiscale wet, ook publiek wenselijk te handelen. Maar is dat wel eerlijk?

Aan de Erasmus Universiteit ben ik betrokken bij de studie fiscaal recht waarin wij twee colleges wijden aan de ethiek van belastingen. Fiscale studenten worden in hun laatste studiejaar gestimuleerd een mening te vormen over de wenselijkheid van fiscale planning. En de meningen lopen uiteen. Waar sommigen een juridische benadering voorstaan en dus accepteren dat het binnen de kaders van de wet mogelijk is om de fiscale positie te optimaliseren, zien andere studenten het beperken van de belastingdruk door gebruik te maken van fiscale faciliteiten als oneerlijk, zeker als het gaan om de belastinginkomsten in minder ontwikkelde landen.

Wat doen we als het om onze eigen portemonnee gaat?

Doen we uiteindelijk niet (bijna) allemaal aan fiscale planning? Is het dan bijvoorbeeld eerlijk om gebruik te maken van de hypotheekrenteaftrek? Wordt je mening anders als iemand ook geld spaart en dus besluit om de hypotheek niet af te lossen? En als iemand vanuit het verleden een aflossingsvrije of spaarhypotheek heeft die fiscaal is gefaciliteerd?

Ondernemers

Ook als ondernemer kan je je afvragen of het fair is om gebruik te maken van de ondernemersfaciliteiten of om (fiscaal neutraal) over te gaan naar een bv om de belastingdruk te verminderen. En wat als je als DGA de winsten in je bv (of holding) oppot om box 2 heffing uit te stellen?

Bovenstaande voorbeelden van fiscale optimalisatie worden door velen als acceptabel beschouwd. Ook ik ben daar zeker niet tegen, maar is het dan consistent om van multinationals wel te eisen dat ze meer belasting betalen dan de regelgeving verplicht?

Multinationals

Multinationals, ondernemers en andere burgers moeten via belastingen bijdragen aan de overheidsfinanciën. Het is aan de overheden van de verschillende landen om regels vast te stellen om te bepalen welk gedeelte van de winst of het inkomen afgedragen moet worden aan de overheid. En het is aan de burger om de volksvertegenwoordigers te kiezen die deze fiscale regels bepalen. De multinational heeft geen stemrecht en heeft dus geen inspraak op deze wetten, maar wel de plicht om ze te eerbiedigen.

Winst voor de maatschappij

De fiscale optimalisatie van multinationals komt uiteindelijk vaak ten goede aan de maatschappij. Immers, een multinational is niet meer dan een juridische huls waarmee inkomsten worden gegenereerd die worden verdeeld over verschillende partijen. Zo krijgen haar werknemers salaris, worden haar toeleveranciers en dienstverleners betaald, ontvangen overheden verschillende vormen van belasting en de winst die overblijft wordt uiteindelijk uitgekeerd aan haar aandeelhouders. Die aandeelhouders kunnen jij of ik zijn, maar voor een groot gedeelte zijn het onze pensioenfondsen. Zo kunnen wij uiteindelijk van een zorgeloze oude dag genieten. De winst van een multinational, en haar bespaarde belasting, komt linksom of rechtsom dus terecht in de maatschappij.

 

Ik wil meer informatie ontvangen over dit onderwerp

(*)
Vul hier je naam in

(*)
Ongeldige invoer

Opmerking (optioneel)

(*)
Ongeldige invoer

Deel dit artikel
Accepteer marketing-cookies om dit artikel te kunnen delen.

Ik wil meer informatie ontvangen over dit onderwerp

Vul hier je naam in

Ongeldige invoer

Opmerking (optioneel)

Ongeldige invoer